冬瞰木盡

บนทางเดินที่มันโดดเดี่ยว

寂寥的道路上 

ที่เหลียวมองไปไม่เหลือใคร 

環顧四週 空無一人

ไม่รู้ต้องเดินอีกไกลแค่ไหน  

不知當走多遠

ไม่รู้ต้องเหนื่อยอีกเท่าไร 

不知當累多久

ล้มแล้วลุกขึ้นมาไม่รู้กี่ครั้ง 

倒下又爬起不知幾回

ต้องเจ็บอีกเท่าไร 

還需要痛多久

และแม้ว่าวันนี้ฝันจะพังสลาย 

儘管夢想破碎

แต่ฉันจะเดินต่อไป 

我將一直走下去

ตราบใดที่สองขา ยังไม่หมดแรง 

只要雙腳力氣未絕

ตราบใดที่ฉันนั้นยังมีลมหายใจ 

只要還有一息尚存

จะไม่ยอมแพ้แม้น้ำตารินไหล 

即使淚流也不會放棄

ฉันจะลุกยืนขึ้นใหม่ 

我將重新站起來

ก็แค่เริ่มต้นใหม่ 

就只是重新開始

บาดแผลที่มีนั้นยังคอยเตือน 

傷疤提醒著我

ให้รู้ว่าฉันยังหายใจ 

讓我知道自己還生存著

และมีแค่ใจที่บอบและช้ำ 

心中的傷與痛

คอยย้ำให้ฉันต้องก้าวไป 

驅使我堅持走下去

ล้มแล้วลุกขึ้นมาไม่รู้กี่ครั้ง 

倒下又爬起不知幾回

ต้องเจ็บอีกเท่าไร 

還需要痛多久

และแม้ว่าวันนี้ฝันจะพังสลาย 

儘管夢想破碎

แต่ฉันจะเดินต่อไป 

我將一直走下去

ตราบใดที่สองขา ยังไม่หมดแรง 

只要雙腳力氣未絕

ตราบใดที่ฉันนั้นยังมีลมหายใจ 

只要還有一息尚存

จะไม่ยอมแพ้แม้น้ำตารินไหล 

即使淚流也不會放棄

ฉันจะลุกยืนขึ้นใหม่ 

我將重新站起來

ก็แค่เริ่มต้นใหม่ 

就只是重新開始

ก็แค่เริ่มต้นใหม่ 

就只是重新開始

ตราบใดที่สองขา ยังไม่หมดแรง 

只要雙腳力氣未絕

ตราบใดที่ฉันนั้นยังมีลมหายใจ 

只要還有一息尚存

จะไม่ยอมแพ้แม้น้ำตารินไหล 

即使淚流也不會放棄

ฉันจะลุกยืนขึ้นใหม่ 

我將重新站起來

ก็แค่เริ่มต้นใหม่ 

ตราบใดที่สองขา ยังไม่หมดแรง 

只要雙腳力氣未絕

ตราบใดที่ฉันนั้นยังมีลมหายใจ 

只要還有一息尚存

จะไม่ยอมแพ้แม้น้ำตารินไหล 

即使淚流也不會放棄

ฉันจะลุกยืนขึ้นใหม่ 

我將重新站起來

ก็แค่เริ่มต้นใหม่ 

就只是重新開始

ก็แค่เริ่มต้นใหม่ 

就只是重新開始

ก็แค่เริ่มต้นใหม่ 

就只是重新開始

ก็แค่เริ่มต้นใหม่

就只是重新開始