冬瞰木盡

ไม่ใช่คนเหงา แต่ก็เข้าใจ จะไม่ให้เหงามันคงไม่ง่าย

縱使不是寂寞的人  卻懂得 忍住寂寞並不容易

เธอยังเหงาหรือเปล่า ตั้งแต่วันนั้น ตั้งแต่เลิกกัน

你還寂寞嗎 那一天起 分開那天起 

ที่จริงแล้วฉันก็ยังไม่ค่อยชิน แต่ว่าฉันก็พออยู่ไหว

事實上我還是不太習慣 但還撐得住

แต่ก็มีบางทีที่เผลอคิดขึ้นมา คิดขึ้นมาในใจ

但還是有那麼一刻泛起 心中泛起思念

ไม่รู้ใจเรายังตรงกันอยู่ไหม เธอกำลังคิดถึงใคร

不知道我們還心意相通嗎 你正在想念誰

อาจเป็นฉันก็ได้ ก็ฉันคิดถึงเธอ

也許是我 我正想念著你

เรายังมีใจตรงกันอยู่ไหม เราอาจจะรักกันไม่ได้

我們還心意相通嗎 我們或許不能相愛

ฉันก็ยังคิดถึงเธอเสมอ

但我仍然想念著你

ไม่ใช่ความเหงา ไม่ได้อะไร

不是因為寂寞 沒有任何理由

ก็แค่เป็นเสียงของความในใจ แค่เท่านั้นจริงจริง

就只是內心的呼喚 就只是這樣而已 

หากบังเอิญเรา ได้เจอะหน้ากัน

還是我們碰巧相遇

ก็แค่อยากยิ้มให้เธอสักหนึ่งครั้ง ไม่ได้หวังอะไรกว่านั้น

就只是想向你微微一笑 沒有其他的盼望

แต่ถ้าความบังเอิญไม่ให้เราเจอะกัน ฉันก็พอเข้าใจ

但如果沒有那個碰巧 我也是理解的

ไม่รู้ใจเรายังตรงกันอยู่ไหม เธอกำลังคิดถึงใคร

不知道我們還心意相通嗎 你正在想念誰

อาจเป็นฉันก็ได้ ก็ฉันคิดถึงเธอ

也許是我 我正想念著你

เรายังมีใจตรงกันอยู่ไหม เราอาจจะรักกันไม่ได้

我們還心意相通嗎 我們或許不能相愛

ฉันก็ยังคิดถึงเธอเสมอ

但我仍然想念著你

ไม่รู้ใจเรายังตรงกันอยู่ไหม เธอกำลังคิดถึงใคร

不知道我們還心意相通嗎 你正在想念誰

อาจเป็นฉันก็ได้ ก็ฉันคิดถึงเธอ

也許是我 我正想念著你

เรายังมีใจตรงกันอยู่ไหม เราอาจจะรักกันไม่ได้

我們還心意相通嗎 我們或許不能相愛

ฉันก็ยังคิดถึงเธอเสมอ

但我仍然想念著你

เธอกำลังคิดถึงใคร อาจเป็นฉันก็ได้ ก็ฉันคิดถึงเธอ

你正在想念誰 也許是我 我正想念著你

เราอาจจะรักกันไม่ได้ ฉันก็ยังคิดถึงเธอเสมอ

我們或許不能相愛 但我仍然想念著你